08-03-2012

Rustig dagje zo. Geen ziekenhuisbezoek en sliep wel weer redelijk voor het eerst. Was wel echt een hang dag. Erg moe en de hele dag zo'n trekkerig gevoel van binnen. Beetje buikkrampen, last van mijn hoofd en de bijwerkingen van de chemo komen in kleine maten naar voren. Het voelt alsof mijn vingertoppen constant slapen en heb de hele dag een opgeblazen gevoel. Gelukkig geen verstoppingen  want ga bijna drie keer per dag naar de wc. Het genen wat echt gaat irriteren en ook wel op je humeur slaat is het eeuwige moe zijn. Kan niet slapen maar ook niet te veel bewegen. Gelukkig was dat vandaag niet nodig en heb ik niet veel gedaan en voel ik me nu wel redelijk. Ieder geval beter dan vanochtend.

Vandaag had ik ook bezoek van Bram en Henk die mij voor ruim twee uur hebben kunnen vermaken totdat ik echt moe genoeg was om weer lekker in mijn bed te gaan liggen en mijn oogjes dicht te doen. Toch beter mensen ontvangen gewoon thuis en niet in het ziekenhuis.

Morgen weer bloed controle. Ik ben benieuwd of ik weer naar huis mag. Met hoe ik me 's ochtends voelde had ik het idee dat ze me weer gaan opnemen, maar je weet maar nooit. De komende week wordt wel weer erg spannend. Zaterdag kuur, dat valt wel mee, maandag een beenmerg punctie en dinsdag moet ik naar Utrecht voor meer informatie over de beenmergtransplantatie. In deze week krijg ik denk ik ook te horen of één van mijn broertjes of zusjes kunnen gaan doneren, hoe de kuren hebben aangeslagen en wat de volgende stappen gaan worden.

Spannend allemaal! Allemaal goede stappen naar de genezing toe maar ook stappen naar het onbekende. Verstand op nul en knallen maar! Positief blijven denken en veel blijven lachen. Laten we dat erin houden, dan komt het allemaal goed!

Vanavond genieten van mijn avondje, want hoe morgen gaat lopen weet ik nog niet.