10-03-2012

Zo gister was een domper. Eerst blij dat je naar huis kan, gezellig bezoek en dan toch weer terug naar het ziekenhuis voor bloedplasma. Na een lange tijd werd mij ook was uitgelegd waarom ik naar het ziekenhuis moest. Het was om te voorkomen dat er geen rare bloedingen of stollingen plaats gingen vinden. Maar voordat mij dat verteld werd was het al bijna 20:00. Daarna kon ik er pas een beetje vrede mee sluiten. Ik had wel een kamer met een oudere man, die alleen even langs kwam voor wat medicijnen kuren en dan ging die weer. Eigenlijk dus een kamer alleen, wel chill maar geen internet. Deze meneer had AML gehad, was genezen, beenmerg transplantatie gehad goed doorheen gekomen, genezen verklaard en na vier jaar ging hij weer eigen cellen aanmaken. Kreeg hij weer een kuur, weer een transplantatie en nu is hij beter. Waarom hij dan naar het ziekenhuis moest komen was ook niet omdat hij weer leukemie had, maar omdat hij een virus had opgelopen. Erg vervelend voor hem, maar ging goed met hem en het was erg goed om met hem te kunnen praten. Hij had natuurlijk de kuren goed doorstaan en legde me uit hoe de transplantatie plaats vind. Hoe hij het heeft ervaren en zo mij wat positiever tegen over de behandeling gezet.

Ik had vanaf gister avond me al weer helemaal voorbereid om het hele weekend in het ziekenhuis te zijn. Had vandaag een kuur, een kuur die niet erg interessant is, want die kreeg ik voor de 4de keer. En morgen zou ik dan alleen bloed controle hebben en daarna helemaal niks. Maar rond half drie kwam mijn dokter langs en veraste me met het nieuws dat mijn bloedwaarden in de avond genoeg omhoog gegaan waren om maar weer lekker thuis te slapen. Ik moet dat morgen wel weer om acht uur 's ochtends het ziekenhuis in voor controle en natuurlijk weer afwachten of ik dan weer weg mag, maar ik ben lekker een nachtje thuis. Leuke verassing en met een beetje geluk kan ik morgen na de uitslagen weer naar huis, maar dat is natuurlijk afwachten, niks verwachten want heb nu ook wel gemerkt dat het in één keer om kan slaan. Ik weet maar nooit of ze bellen en me het ziekenhuis in willen hebben.

Ik dus te horen gekregen dat ik naar huis kon, helemaal blij dus even mijn pa bellen. Hun meteen vragen of ze me moesten ophalen, maar ik wist dat Gerda en Jos al onderweg waren dus kon ik mooi met hun mee rijden. Claudia was lekker in het winkelcentrum rondjes aan het lopen ofzo, dus dacht ik, ik verras haar en zeg niks. Gezellig met Jos en Gerda mee gereden en wachten tot Claudia thuis kwam. Haar gezicht was onbetaalbaar! Ze had nooit mij verwacht bij haar thuis. Dus was even happy moment!

Heb nu net mijn avond eten naar binnen gewerkt en is het uitbuiken geblazen. Wel raar ben weer afgevallen, heb de afgelopen dagen zeker drie keer zoveel gegeten dan dat ik hiervoor deed. Nu lekker genieten van mijn avondje bij Claudia, morgen weer lekker vroeg ziekenhuis bezoekje en dan zien we wel veder hoe het gaat lopen. Ik heb al wel meer informatie over de komende kuren, want mijn Inductiefase is nu afgelopen en de nieuwe fase gaat beginnen. Deze fase gaat als het volgens protocol loopt, door tot half mei. Maar dat zien we ook wel hoe dat precies gaat lopen. Nu genieten van mijn avond! Zo weer is kolonisten van Katan spelen, tijd om nu wel van Jos te winnen!