11-04-2012

Verrassend leuke dag zo. Eest bloedcontrole waar ik eigenlijk niet veel goeds van had verwacht. Mijn waarden waren erg laag afgelopen maandag dus dacht dat ik opgenomen moest worden. Gelukkig hoefde dat niet. Mijn waarden waren wel gedaald en ik dacht dat ik opgenomen moest worden maar de arts vond het niet nodig. Gister was er niet veel gebeurd. Het was een ziekenhuis vrije dag dus heb ik lekker rustig aan gedaan.

Na mijn controles kon ik gelukkig meteen weer mee naar huis. Uit het niets smste Henk mij of ik wat te doen had en besloten we te bowlen. Henk kwam me ophalen met zijn mooie autotje en we zijn een uurtje wezen bowlen. Het was wel zwaar, ben nu ook lichamelijk erg moe. Heb echt weinig kracht maar was wel erg blij dat ik een uur vol kon houden. Zo heb ik ook wat aan beweging gedaan en het was natuurlijk erg gezellig. Het was ook een moment dat je gewoon heel ergens anders mee bezig bent dan ziek zijn. Maar Henk is zoizo goed in het mij even uit de ziekte te helpen.

Wel weer erg apart. We gingen afrekenen en ik aan Henk vertellen dat ik best moe was na het bowlen. Benen moe armen lam enz. De barvrouw ving het op en vond het raar dat ik zo moe was van een uurtje bowlen dus vroeg hoe dat nou kwam. Ik uitleggen wat er aan de hand was, ze schrok eventjes. Ook omdat ik ziek was maar omdat haar eigen moeder het zelfde heeft. Toen schrok ik wel even. De kans dat ik iemand tegen zou komen met ALL was al niet zo groot omdat er maar +/-160 gevallen zijn per jaar. Daaronder zijn het over het algemeen mannen die aan deze ziekte leiden dus de kans dat ik een dochter van een vrouw zou ontmoeten met AL leukemie is super klein. Beetje te vergelijken met de kans op het winnen van de loterij, behalve dan dat dit niet zo leuk is. Vond het een beetje te toevallig.  Deze vrouw wordt ook in het lichtenberg behandeld dus de kans dat ik haar ontmoet is nog groot ook. De barvrouw wist niet veel over haar moeders conditie te vertellen omdat ze al haar vader aan kanker had zien overlijden en zo het een beetje gehad, had met de ziekte. Erg begrijpelijk natuurlijk. Zo elkaar sterkte wensen en daarna kon Henkie me weer veilig thuisbrengen.

Zo dus wel lekker bezig geweest vandaag. Ondanks mijn lage bloedwaarden voel ik me erg goed en kan ik gelukkig de dingetjes doen die ik wil doen. Ben nu wel moe en zal lekker chillen vanavond. Morgen weer een dagje geen ziekenhuis. Wat ik ga doen weet ik nog niet, zal vast niet veel interessants zijn. Zo wel zullen jullie het lezen! Leuke dag zo! Houd de positiviteit erin.