06-05-2012

Wat een heerlijke dag. Voel me goed en vandaag was vooral lekker chillen. Even samen met Claudia een wandeling maken om toch die benen van mij in beweging te krijgen. De zon keek zelfs even door de wolken heen. Zo heb ik vandaag niet veel gedaan naast een wandeling. Het was vooral rustig aan doen en gooische vrouwen kijken met Claudia. Lekker breindood kijken naar een onzin serie. Heerlijk.

De laatste dagen zijn erg goed gegaan en heb wel kunnen genieten van het thuis zijn. Morgen weer opnamen en daar zie ik natuurlijk er tegen op. Ik weet nu wat er gaat komen. Is ergens wel fijn om te weten maar om me weer zo kut te voelen is niet iets waar ik op zit te wachten.  Afgelopen week was het echt een mentaal gevecht. Ergens verwachte ik niet dat de kuur zo kut zou voelen en het idee dat het nog zo lang duurt hakte er flink in.

Momenteel heb ik mijn positieve kracht weer gevonden. De kuren gaan sneller dan ik denk en voor ik het weet ben ik weer beter. Als nog is het niet een makkelijk traject.Zonder mijn Familie, vrienden en mijn vriendin zou ik het niet kunnen. Dat er bijna elke dag wel iemand even hallo komt zeggen in het ziekenhuis als ik er lig is super. Het is daarnaast soms ook erg lastig om me sterk te houden in hun bijzijn. Zeker als ik me kut voel, zoals vorige week. Toen kon ik elk moment van de dag wel janken. De angst gedachten enz waren toen erg sterk en dat is soms ook erg moeilijk om naast je neer te leggen. Gelukkig zijn er na de moeilijke dagen ook weer dagen dat het goed gaat en daar moet ik weer mijn kracht uithalen.

Moet zeggen, het is niet altijd makkelijk alles goed geschreven te krijgen. Hoe ik me voel en wat ik wil vertellen is soms erg lastig te verwoorden. Om het even makkelijk te maken. Ben ik erg dankbaar dat ik zo veel lieve mensen om mij heen heb! In het verleden was ik altijd de genen die voor anderen zorgde. Tijdens de scheiding was ik van staal en niks of niemand kon aan mijn familie komen zonder door mij heen te gaan. Altijd de rol van grote broer op mijn schouders en nu heb ik de hulp nodig en dat is soms erg lastig te accepteren. Dan gaan er rare gedachten door je heen, dat je geen last wilt zijn of met rust gelaten wilt worden zodat je geen last bent. Maar alleen zijn bevordert juist de negativiteit, want dan heb je tijd om na te denken. En dat heb ik al te veel, en overal waar het woordje "te" voor staat is negatief. Zo trekken mensen om mij heen me uit die gedachten en kan ik even ergens anders mee bezig zijn. Zo is bezoek, vooral in het ziekenhuis, even een moment van rust. Dan kan ik lekker klagen over hoe ik me voel, natuurlijk kut voor de ander om te horen. Maar echt, het lucht zo veel meer op om te zeggen dat je, je kut voelt dan dat je, je kut voelt zonder iets te zeggen. Dan ben je alleen tegen jezelf aan het vechten. Ach ja, wat ik gewoon wil zeggen is dat ik erg blij ben met mijn familie en vrienden. Zo kan ik wel echt zien wie echt mijn vrienden zijn door dik en dun.

Zo kun je ook wel even wat positieve dingen halen uit al dit. Vriendschappen worden sterker en mijn relatie is niet kapot te krijgen. Ik ontmoet veel leuke mensen, misschien zijn de mensen vaak ook ziek, maar dat zegt niks over de mensen zelf. Hoe klote dit allemaal wel niet is zijn er ook een paar mooie puntjes.

Morgen dus door de kuur heen knallen. Paar daagjes ziekenhuis en dan herstellen en door stomen naar de genezing.