Het komt allemaal dichterbij

13-04-2015

Het weekend en vandaag zijn rustig verlopen. Ik ben moe maar dat zal nog wel de komende maanden aan houden. Ik heb van het weekend lekker rustig gaan gedaan. Nog een beetje last van mijn borst bij teveel inspanning maar verder liep het allemaal goed.

Vandaag moest ik even naar het ziekenhuis om bloed te laten controleren. Dit was allemaal oké in hoe je dat oké kan noemen. Lekker op het randje maar genoeg om naar huis te gaan. Maar de dagen tikken weg en de droom waar ik inzit wordt steeds echter. Morgen gaat de centrale lijn erin en dan hoeven ze me niet meer te prikken (voor bloed dan). Woensdag begint de eerste chemo en dan gaat het wachtspelletje beginnen.

We gaan er weer alles aan doen om goed te blijven eten, drinken, poepen, plassen en in beweging te blijven. Om zo de chemo zo rustig mogelijk door te komen tussen de nare bijwerkingen in. Maar naast de nare bijwerkingen gaat het ook weer de kanker kapot maken en zorgen dat ik er eens en voor altijd van af kom.

Uit ervaringen in het verleden weet ik wat me te wachten staat, weet ik welke hobbels ik moet nemen en waar ik op moet letten. Dit maakt het aan de ene kant makkelijker, maar ook zwaarder. Ik weet dat het weg gaat.

De pijn in je mond, de misselijkheid en de vermoeidheid. Ik weet ook hoe kut het is op het moment zelf. Dus dan zit er maar één ding op.... Doel voor ogen houden en laten zien wie er nou de baas is over mijn lichaam!

Ik zeg altijd, "een moeilijk leven moet je niet moeilijk leven". Hier geloof ik nog steeds in. Iedereen heeft zo zijn hobbels en ieder maakt ze mee op hun eigen manier. Of wat mij overkomt zwaarder is dan wat een ander door maakt mag en kan ik niet zeggen. Want iedereen heeft zijn eigen geluk, verdriet, pijn en blijdschap. Wat ik wel kan zeggen is dat het op momenten erg moeilijk is om dat even goed voor ogen te houden. Want het is toch makkelijk af te vragen "waarom?".

Waarom moet ik dit nou nog een keer doen? Nu ik net in de vijfde versnelling zat naar een beter leven. Ik studeerde, heb een liefde volle familie, goede vrienden en een prachtige vriendin. Waarom?! Waarom, moet ik na alles wat ik al heb doorstaan nog eens bewijzen dat ik wil leven? Dat ik wil vechten voor alles wat me lief is?

Waarom?

Ik weet het niet weten. Wat ik wel weet is dat ik ga vechten en zal bewijzen dat ik wil leven! Of ik nou antwoord krijg op deze klote vragen of niet. Ik moet en zal het doorstaan!