06-05-2015
Wat een dag. De laatste chemo van deze kuur zit erin en nu is het afbouwen met de prednison. Vannacht heb ik niet erg lang geslapen en was toch een beetje nerveus om mijn arts weer te zien. We gingen vandaag iets vroeger naar het ziekenhuis om ervoor te zorgen dat alle bloeduitslagen binnen waren voor wanneer mijn arts langs zou komen. Na weinig slaap was ik al een beetje moe dus heb ik rustig mijn ogen dicht proberen te doen en alles maar even af gewacht. Het bloed was zo afgenomen en de kuur kon eigenlijk ook meteen beginnen. Deze heb ik even laten wachten tot een uurtje of 11 om het daarna in te laten lopen. Ook rond die tijd kwamen de anderen artsen langs met hun ronde. Iets wat ik niet echt zag aankomen. Zij mij vertellen over mijn bloed waarden en dat mijn lever het nog steeds een beetje moeilijk heeft met de medicijnen. Het vervelende eraan was dat mijn eigen arts hier niet bij was en ze me dingen gingen vertellen waar ik op dat moment weinig aan had. Dat mijn bloed laag is weet ik, dat mijn lever het moeilijk heeft weet ik, maar om dat te vertellen dat ik misschien moet blijven omdat ze zich zorgen maken, terwijl mijn arts nog langs moet komen om gewoon te bespreken wat de verdere plannen zijn kam een beetje onverwachts.
Het is ook logisch dat ze dat vertellen want elke normale patiënt was nu niet thuis, maar we hadden op het begin afgesproken dat als ik geen koorts heb, goed eet, drink, poep en plas of andere problemen heb ik rustig thuis kan zitten. Dit gaat tot nu toe erg goed dus had vandaag niet anders verwacht dat, dat gewoon zo zou blijven. Dus nadat de artsen geweest waren en ik nog even alleen kon lopen piekeren over wat er nou allemaal gaan gebeuren vandaag kwam mijn arts langs en legde uit dat als ik me voel zoals ik me nu doe gewoon naar huis kan. Dat ik zoals afgesproken elke dag even naar het ziekenhuis kom voor controles en dat zei de lever goed in de gaten houden. Daarnaast hou ik mijzelf ook goed in de gaten. Ik heb de meeste klachten al gehad en weet wanneer ik aan de bel moet trekken, heb het immers al een keer mee gemaakt.
Of er verder nog nieuws was. Naja de kuur is nu afgelopen en we gaan nu even 'herstellen'. Er zit net wel weer een chemo in en zal de komende week nog bloed nodig hebben en me niet erg fit voelen. Dinsdag zal er weer een beenmergpunctie gedaan worden en dan heb ik woensdag het gesprek over wat we verder gaan doen. Het is erg van belang dat de beenmerg uitslagen van dinsdag goed, maar dat was vorige keer al zo dus daar gaan we maar vanuit! Het lijkt er wel erg op dat we weer een stamceltransplantatie moeten gaan doen met een nieuwe donor. Mijn eigen bloed had uit de vorige uitslagen mijn lichaam weer over genomen en dat zou dus betekenen dat er geen donor cellen meer zijn om een T-cel transfusie te ondersteunen. Dit is alleen nog niet zeker en gaat allemaal afhangen van de uitslagen van de komende onderzoeken.
Verder is mijn arts erg tevreden. De eerste kuur zit er bijna op en mijn lichaam heeft het goed volgehouden. Mijn lever heeft een tik gehad, maar we vertrouwen erop dat hij de komende dagen kan gaan herstellen. Verder ben ik niet al te veel afgevallen en zijn er geen andere vervelende dingen, naast alle bijwerkingen.
Zo weten we vandaag al iets meer, maar zal volgende week alles een stuk duidelijker worden. Ik ga in ieder geval mij mentaal klaar maken voor de volgende kuren en het idee dat we weer een stamceltransplantatie door moeten. De transplantatie zelf ben ik niet al te bang voor. We hebben dit al een keer gedaan en dat ging allemaal erg goed. Alleen het hele proces is zwaar, niet alleen ernaar toe, maar ook het herstellen erna.
De eerste stap in het beter worden is weer gezet. Nu dit vasthouden en rustig afwachten wat volgende week mij gaat vertellen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten