26-02-2012

Wat een lekker dagje. Eerst schoonmoeder op bezoek, gevolgd door mijn vader. Daarna Laurens met vlak daarna Henk en onverwachts mijn lieverd. Zo kom ik de dagjes wel door met zulk leuk bezoek. Heb weer kunnen lachen, vooral Henk en Claudia samen, heerlijk. Heb vandaag ook lekker shoarma gegeten en voel me op een beetje lichamelijke moeheid na best goed.

Ik heb ook weer een nieuw idee. Ik heb al aardig wat kaarten gekregen en daar ben ik heel blij mee, maar voor de mensen die nog een kaart willen sturen ofzo. Zou ik het leuk vinden om kleurplaten te krijgen ingekleurd en wel.  Maak ze zo leuk mogelijk, dan kan ik elke keer lachen als ik naar mijn muur met post kijk. Ik heb al een super vette krab gekregen van Ganna en ik moet steeds weer lachen als ik er naar kijk.

Morgen ochtend lekker vroeg een beenmergpunctie, en daarna weer het dagje door komen. We zijn al over de helft en ik lig nu al bijna 3 weken in het ziekenhuis. Krijg deze periode nog vier kuren om mijn oren en dan is er weer een stap van het protocol afgewerkt. Ik merk wel dat elke dag weer wat moeizamer gaat. Dat komt omdat ik bloedarmoede heb door de kuren en medicijnen. Naast dat morgen vroeg een beenmergpunctie is moet ze ook weer om half 7 's ochtends bloed afnemen om te kijken of ik nog transfusie's nodig heb. Bij elkaar opgeteld wordt het morgen een lange dag, half 7 bloed, 8 uur ontbijt, half 9 beenmerpunctie, bijkomen, douche en dan vast een middag dutje.

Dit allemaal op de dag dat mijn vader jarig is. Als cadeau krijgt hij van mij, het bijwonen van een beenmergpunctie op de vroegen morgen. Origineel cadeau maar niet het leukste om te geven. Gelukkig zal dat niet zijn echte cadeau zijn "hihi". Het blijft moeilijk om te zien hoe mensen die zo om mij geven met mij mee leven. Ik ben ze hier ook erg dankbaar voor dat ze het doen! Leukemie vecht je niet alleen!

Wel grappig, nu ik aan dit blog ben begonnen ben ik overdag bezig met het genen wat ik wil opschrijven of vertellen. Begin ik met mijn verhaal, ben ik meestal de alles kwijt wat ik had willen opschrijven. Zo gaan er 's nachts hele verhalen door mijn hoofd om te schrijven die ik de volgende dag niet meer kan herinneren. Dan zul je zeggen "schrijf ze op", maar dan kom ik niet aan slapen toe. Trouwens als iemand schrijf tips heeft mag je ze gerust geven! Als reactie hier of op facebook. Misschien word ik er nog goed in en kan ik uiteindelijk een leuke  bundel hiervan maken. Opbouwende feedback is altijd welkom!

's Avonds als de laatste controles worden gedaan, ik mijn laatste medicijnen krijg, ben ik meestal spelletjes aan het spelen. Hoe de zusters daar op reageren is echt grappig. Het eerste dat ze zeggen is "ben je een film aan het kijken?''. En daarna helemaal gefascineerd zijn door het spelletje. Ze komen het ook niet vaak tegen hier op de afdeling iemand die zich op deze manier vermaakt. Ik ben hier echt de jongste. Over het algemeen ligt hier wel 30+.

Zo de dag zit en nu bijna op, vanavond komt mijn meisje nog even en dan tv kijken en slapen.