27-02-2012

Wat een dag naast dat mijn vader is jarig!

's Ochtends om half 7 begon het al, het bloed afnemen. Meestal is dat een werkje van ongeveer twee minuten, slangetjes schoon maken, dopje op het centrale infuus en laat het bloed maar stromen. Dit keer dus niet. Het bloed had geen zin om te stromen waardoor de dopjes vervangen moesten worden en uiteindelijk het met een zuig ding uit de lijn is gehaald. Dit duurde ongeveer een kwartier en daarna direct antibiotica. Dat is eigenlijk niet zo erg, maar na het insluiten van de antibiotica gaat er een apparaat piepen dat hij klaar is met spoelen. Dus vanaf half 7 was ik wakker en rond 7 uur was weer vrij om mijn ogen dicht te doen. Dit was ook voor korte duur want het ontbijt begint gezellig stipt om 8 uur 's ochtends. Toen het ontbijt kwam bedacht ik me ook direct dat ik beter wakker had kunnen blijven want ik was een stuk slaperiger dan het uur ervoor.
Met grootste moeite een appel en de pillen naar binnen gewerkt om vervolgens afgekoppeld en wel om kwart over 8 onder de douche te staan voor de beenmergpunctie begon. De beenmergpunctie had moeten beginnen rond half 9 maar dat liep natuurlijk en gelukkig uit tot rond 9 uur. Mijn vader was al aanwezig maar Claudia nog niet net en voor ze de naald in mijn rug stopte kwam Claudia net binnen. Claudia en mijn vader gingen voor mij zitten zodat de dokter in mijn ruk kon gaan prikken en het gepruts kon beginnen. Het het was ook gepruts. De naald zat goed maar er kwam geen beenmerg vrij. Zoals altijd probeert eerst de assistent het beenmerg eruit te halen, dat lukte niet dus de dokter zelf ging het proberen. Lukte ook niet. Uiteindelijk is mijn arts gebeld om het beenmerg eruit te halen. Gelukkig heb ik er niet veel van gevoeld door het roesje en de verdoving.

Toen mijn arts er bij kwam om het te proberen zei hij al dat dit komt door de chemo. Zo is weer te zien dat die troep zijn werk doet. En gelukkig voel heb ik niet veel gemerkt van de kuur van zaterdag. Na de punctie en het stil liggen om bloedingen te voorkomen kwam de dokter langs voor een check up en bloed uitslagen. Mijn afweer was weer goed genoeg en ik mocht vandaag mijn kamer weer eens af. Dat de bloed uitslagen goed waren is heel positief. De kwaadaardige bloedcellen waren een stuk minder en dat betekend dat mijn beenmerg goede cellen aan het maken is. Daarnaast mag ik misschien, heel misschien een avondje naar huis. Dit zal ik wel morgen of woensdag te horen krijgen.

Dat was de ochtend, lekker vroeg maar veel positief nieuws. Ik voel me goed, heb niet veel energie, maar ben niet misselijk of iets in die richting. Ik kon in de middag dan ook lekker met mijn lieverd door het ziekenhuis wandelen. Merk wel meteen dat mijn energie laag is, maar wat was het toch lekker om zo bezig te zijn en te genieten van wat vrijheid.

Rond 3 uur kwam mijn oma met haar vriend en konden ze eindelijk mijn vriendin ontmoeten. Dat werd ook wel is tijd. Zo was de dag erg gezellig en ben ik niet alleen geweest tot nu dan. Het wordt vanavond ook lekker chillen, beetje spelletjes spelen en bijkomen van de langen dag.

Morgen een ruggenprik waarmee ze een soort presentie middel in mijn hersenvocht spuiten om er voor te zorgen dat, dat schoon blijft. En dan woensdag waarschijnlijk de uitslagen van vandaag en hoe mijn week er veder uit gaat zien. Met geluk een avondje thuis slapen met mijn meisje in mijn armen! Heb vandaag ook nog gezellig op Gerda haar advies, "hihi", samen met Claudia gekeken naar mutsen. Gelukkig zijn er genoeg leuke en met geluk blijven mijn wenkbrauwen wel zitten dus zal ik alleen kaal zijn met een muts.

Eigenlijk is er nog maar één spannende dag en dat is vrijdag. De kuur van vrijdag heb ik nog niet gehad en weet dus niet hoe ik daar op reageer.

Laten we in deze positiviteit blijven en de rest van de dagen door blijven zingen!