22-03-2012

Damn mijn rug. Vandaag had ik weer een ruggenprik met daarin een chemo die mijn hersenvocht schoon houd. Dit was de derde of vierde keer dat ik deze prik heb gehad maar jezus wat deed deze pijn. Ik krijg bij dit soort behandelingen een roesje zodat ik er niet veel van mee krijg, maar dit keer was het iets te weinig. Want voordat het begon te werken, begonnen ze al met de behandeling. Naald in mijn rug, klem er op, wist helemaal niet eens dat ze die naald in mijn rug vast klemde en dan de chemo erin. Ze zeggen dat de prik het ergste is maar wouw wat deed het pijn toen ze de chemo erin spoten. Het ging door mijn hele zenuwstelsel heen. Je kan het gevoel een beetje vergelijken met het stoten van je stroom botje in je elleboog , maar dan door je hele rug, heup en benen. Zo was wel te voelen dat het middel goed in me werd gespoten maar echt lekker was het niet. Ik kan nu nog steeds mijn rug niet goed bewegen, wat het moeilijk maakt met het afvegen van mijn kont na dat ik naar de wc ga. Vervelend.

Verder ging de dag wel goed. Ik had een kuur om tien uur. Deze kuur gaat via een prik in mijn been en die moet ik zo nog een keer dus ik moet mij netjes melden in het ziekenhuis over een paar uur. Omdat ik tussen tien en tien geen anderen behandelingen had naast de ruggenprik. Had ik gevraagd of ik tussen tijds naar huis kon. Thuis is altijd beter en het eten is zeker veel beter! Carry had lasagne gemaakt, veel beter dat een kipsate, bami en gekookte aardappelen in het ziekenhuis, wat al een paar uur van te voren is klaargemaakt.

Zo kon ik dus naar huis en ben ik eigenlijk meteen mijn bed ingedoken. Was een beetje misselijk en erg moe. Ik merk het wel meteen dat ik Chemo therapie heb gehad. Het kost veel energie van je lichaam. Nu voel ik me wel aardig goed, heb lekker geslapen thuis en goed gegeten. Heb een beetje hoofdpijn maar dat melden we zo weer bij de zusters en dan krijg ik een aspirientje. Wel echt weer een onmenselijke tijd om in het ziekenhuis te zijn 22:00 voor de kuur. Omdat er twee uur tussen de giften moet zitten. Hoe laat ik morgen mij weer moet melden is ook weer de vraag en natuurlijk hopen dat ik daarna weer lekker naar huis mag. Ik moet dan wel erg op mijn temperatuur letten, want er is een grote kans dat ik deze maand koorts krijg en dan een paar nachtjes in het ziekenhuis moet blijven. Hoe dat gaat lopen zien we wel, misschien kom ik er goed mee weg en wordt ik niet ziek. Mijn haaruitval is trouwens nog erg beperkt. Ik trek er elke dag wel een paar haren uit en het wordt ook wel dunner maar grote plukken of wakker worden in een haar nest is nog niet gebeurt. Ik had bedacht dat als mijn haar op mijn hoofd weg was dat ik als mijn haar op mijn kin bleef staan een baard liet groeien. Was wel komisch geweest een kale kop met een baard, als mijn baardhaar natuurlijk niet uit valt. Maar nu is groeit mijn snor niet meer aan en zitten er kale plukken in mijn ongeschoren drie dagen baardje.

Ik hoop morgen weer naar huis te kunnen, kan ik Timon zijn voorstelling ook bijwonen en heb ik weer een weekend geen ziekenhuis. Het is natuurlijk de vraag hoe ik me blijf voelen met al die chemo van de afgelopen dagen. Zal veel slapen zijn zoals vandaag. Maar ben vandaag ook even het bos in geweest, niet ver gelopen ofzo maar even de natuur in en dat rare zwarte beest van ons observeren hoe hij danst over de heide heen. Neem maar van mij aan onze hond is niet goed snik, echt een prettig gestoord mormel met flap oren. Maar ja nu nog even chillen zo weer naar het ziekenhuis voor een kort bezoekje en dan lekker chillen bij Claudia. Morgen weer bloedcontrole en daarna zien we wel hoe het weekend gaat lopen. Gewoon lekker zo door blijven knallen!