25-03-2012

Zo vandaag ging alweer een stuk beter. De afgelopen twee dagen waren echt hell. Gister heeft Claudia ook voor mij op mijn blog moeten schrijven omdat ik het niet kon. De dag daarvoor lag ik nog te vergaan van de pijn dus had ik de kracht niet om te schrijven. Afgelopen vrijdag was dus erg een feest.

Begon die dag met bloedcontrole, ik had nog erg last van mijn borst en de avond ervoor moest ik nog naar het ziekenhuis voor een kuur. Toen ik er was die avond ervoor (donderdag avond) gaf ik dus aan dat ik last van mijn borst had. Gingen ze meteen een foto maken van mijn longen en een hartfilmpje. Alles was goed dus was er geen reden om in het ziekenhuis te blijven. Toen ben ik weer naar huis gegaan maar die vrijdag was het dus nog niet weg. Bij de bloedcontrole gaf ik dus aan dat ik nog erg veel last van mijn borst had en of ze extra konden controleren of het wel goed was. Mijn Arts kwam dus en vertelde dat het een bijwerking van de ruggenprik was. Leuke bijwerking, hiervoor nergens last van gehad en nu in één keer een bijwerking. Was er goed ziek van. De zuster die bij de behandeling was heeft ook een mail naar de dokter gestuurd dat ze niet eens was met zijn behandelwijze. Ze wilde de dokter niet afvallen tijdens de behandeling, begrijpelijk maar ja heb er nu al meer dan drie dagen last van. Volgende keer ga ik de dokter uitleggen hoe hij moet prikken. Na dat de dokter was geweest om te vertellen dat het een bijwerking was, had ik nog aan de zuster gevraagd of ze even mijn medicijnen konden nakijken omdat ik het idee had dat ik er één niet had thuis. De zuster snapte het niet helemaal en er kwam een andere zuster bij. "wat is het probleem?!" nou dat begint lekker dacht ik. Ik uitleggen dat ik het vermoeden had dat ik een medicijn miste. Wist ik de naam? Natuurlijk niet. Zij in mijn map kijken kon ze geen lijst van medicijnen vinden, op dat moment komt mijn vader binnen en vraagt wat er aan de hand is. Ik werd ook een beetje nijdig en zei misschien op iets te bijdehante manier, "ja, ik mis een medicijn maar ze zijn slim genoeg om het niet in mijn map te stoppen welke medicijnen ik neem". Toen werd de zuster boos. Ze was al geïrriteerd maar nu zat het "bij haar tot hier". Echt die was met het verkeerde been uit bed gestapt. Uiteindelijk kreeg ik ze zover om maar naar de afdeling te gaan waar ik lig tijdens opnamen, want die hebben natuurlijk wel een lijst van de medicijnen. Zij maar elke keer ontkennen dat ze een overzicht van mij hebben. Leek me sterk dat ze dat niet hadden, en natuurlijk hadden ze dat. Gelukkig kwam al snel een zuster van die afdeling en was het probleem snel opgelost. Ik en ruzie met een zuster. Kun je het voorstellen? en dan stond er acht haar nog zo'n mooie poster met. Denk mee, Doe mee, praat mee enz, het scheelde weinig of ik zei dat ze zich moest omdraaien en hardop moest voorlezen wat daar stond. Denk ik mee knapt bijna haar lijntje. Ach het is goed gekomen, ze keek me alleen niet meer aan.

Vandaag ging eigenlijk wel beter dan de afgelopen dagen. Heb nog wel pijn in mijn borst en mijn hoofdpijn is nog niet helemaal weg, maar het is een stuk minder. Mijn eetlust is wel een stuk minder, moet ook wel meer mijn best doen om goed te eten en drinken. Heb eigenlijk weer vandaag de hele dag in bed gelegen, wel even buiten geweest van het weer genieten maar dat hielt ik niet al te lang vol. Maar naast dat ik weer grotendeels in bed heb gelegen was de pijn een stuk minder. Echt hoor de hele dag door pijn hebben is niet niks. Natuurlijk is al die shit eromheen ook kloten maar pijn echt bah. Mijn gevoel in mijn vingers is weer minder geworden en het zit zelfs in mijn tenen nu. Ben weer veel moe door de kuur en hoop dat ik morgen na het bloed afnemen weer naar huis mag, maar dat zullen we wel zien. Het is kijken of ik in de dip beland met deze kuren. Naja nu is het nog even genieten van mijn avond, zo even kijken hoeveel ik op krijg. Ben blij dat de pijn minder wordt het allemaal verdraaglijker.
Met de goede zorg van de zusters Pols is het goed te verdragen en is het een stuk makkelijker positief te blijven. We zullen zien wat morgen brengt, gewoon door blijven knallen!