30-03-2012

Zo is het weer een lange dag geweest. 's Ochtends vroeg om kwart voor tien melden in het UMC Utrecht voor een dokters gesprek over de stamceltransplantatie. Veel te vroeg eigenlijk. De transplantatie staat nu vast en ze gaan nu zoeken naar een donor. Dit kan maximaal drie maanden duren maar we gaan er van uit dat ze er één vinden voor die tijd. Verder vertelde de arts een beetje hoe het in zijn werk ging, niet veel nieuwe informatie. Het is een behandeling dat gewoon zwaar is. Een opnamen van vier weken, een zware chemo die mijn beenmerg tot de grond gelijk gaat maken, een eiwit kuur die mij ziek gaat maken en de transplantatie waardoor ik weer beter moet worden. Er is echter wel een verschil in transplantatie. Sinds kort kunnen ze de deeltjes in de transplantatie die zorgen voor afstoting scheiden van de stamcellen en de deeltjes die de leukemie bestrijden. Dit is vrij nieuw en het is dus deels aan mij of ik daarvoor kies of kies voor de klassieke manier van transplantatie. Doe mij maar het nieuwe, daar is de kans op afstoting een stuk kleiner dus een stuk veiliger. Je zal denken dat ze voor deze manier meteen gaan, maar omdat het nog niet zo lang gebruikt wordt weten ze nog niet alles van deze behandeling. Ze hebben goede resultaten geboekt met deze methode dus ben ik er ook zeker voor om de deeltjes die mij ziek kunnen maken er maar uit te halen.

Verder was mijn dag rustig. Eenmaal thuis gekomen ben ik mijn bed weer ingegaan, omdat ik vrij moe was en ik wist dat Kevin, Aike, Bram en Gydo langs kwamen. Bezoek kost natuurlijk ook energie dus een dutje voor hun komst was wel even lekker. Was wel even gezellig dat ze langs kwamen, natuurlijk even uitleggen wat er allemaal verteld en gebeurt is en daarna konden we het weer hebben over alles behalve de ziekte. Nu ben ik best moe en lig ik weer te chillen in mijn bed. Zo lekker eten hoop dat, dat een beetje goed gaat. Van de kuur van afgelopen woensdag en donderdag ben ik een beetje misselijk. Gelukkig hoef ik niet te braken, maar het is gewoon een beetje zo'n zeurende misselijkheid. Gaat ook wel weer weg over een paar dagen.

Nu is het tijd om te genieten van mijn weekend zonder ziekenhuis.