19-06-2012

Het blijft niet mee zitten. Zondag avond kreeg ik koorts 39.2. Dan beginnen meteen alle onderzoeken. Bloedkweken, longfoto, lichamelijk onderzoek en urine kweken. Ze starten dan ook meteen met een hele brede antibiotica om te kijken of dat effect gaat hebben op de koorts.

In die dagen heb ik ook steeds meer last gekregen van mijn mond, waardoor ik dus die morfine kreeg. De koorts is jammer genoeg nog niet gezakt en ze gaan vandaag kijken of ze verder onderzoek moeten doen om te achterhalen waar die koorts vandaan komt, omdat ze niks uit de kweken krijgen.

De pijn in mijn mond is te verzachten met zoutspoeling en waar mijn vader vandaag mee kwam, kamille thee. Er zitten twee plekken achter in mijn mond die de pijn veroorzaken, waarschijnlijk ook de koorts, maar dat weten ze nog niet zeker.

Gister was daarin tegen echt een vreselijke dag. Door de pijn in mijn mond hadden ze de morfine weer omhoog gezet, want die was naar beneden gegaan zondag. Ik ben na dat ze hem omhoog gezet hadden bijna meteen in slaap gevallen en heb ik een vreselijke trip gehad. Ik heb anderhalf uur geslapen, maar het ging helemaal los in mijn hoofd. Ik kon niks doen om eruit te komen. Kortom, ik ben nog nooit zo bang geweest. Die onmacht was doodeng. Dat is één ding dat zeker is, drugs is niks voor mij. Wat een klote spul.  De dosering is meteen naar beneden gehaald en voor de pijn ben ik alternatieven aan het verzinnen.

Zo lig ik hier al weer een week in het ziekenhuis. Kwam binnen met rugklachten en heb nu koorts met pijn in mijn mond. Erg vervelend allemaal zo. Hoop dat die koorts een beetje snel zakt waardoor mijn mond ook sneller kan herstellen. Ik heb momenteel geen chemo dus het zal één van deze dagen wel beter gaan. Dan lekker naar huis om is even goed te herstellen van deze kuur.

Nog even doorbijten en dan is dit allemaal achter de rug.