25-03-2013
Zo zijn we weer een tijdje verder en is er weer veel gebeurt. Mijn medicijnen mocht ik gaan afbouwen en dat ging goed tot op zekere hoogte. Ik was van 2x125mg per dag naar 2x50mg per dag gegaan in 3 weken. Eenmaal op 50mg kwamen de donorcellen opgang en ontstond er graft. Mijn huid zat onder de bultjes die erg jeukten. Dus zo ging de neoral weer naar 2x100mg en heb ik prednison erbij om het weer te onderdrukken. Het werkt gelukkig wel goed maar damn, wat is prednison een kut medicijn. Ik heb de hele dag trek, dat is niet eens zo erg. Maar die stemmingswisselingen! Wordt er echt knetter van. Hopelijk mag ik er snel mee stoppen. Daarnaast geeft het ook een beetje brandend maagzuur maar daar is mee om te gaan.
Vorige keer sprak ik over een man die waar leukemie weer terug was gekomen. Charlie hete hij. Ik kreeg kort na ik het verteld over hem dat hij de strijd had verloren. Charlie moest weer aan de zware chemo en heeft het niet gered. Dit is zo snel gegaan dat ik het nog steeds moeilijk te bevatten vind. Afgelopen vrijdag was zijn uitvaart en daar waren ik en mijn vader natuurlijk aanwezig. Een klap in het gezicht die lang door dreunt. Enige wat ik kan doen ik door blijven gaan en zijn lach overnemen. Want in het jaar dat ik hem heb leren kennen heb ik hem veel zien lachen. Mijn gedachten gaan uit naar zijn vrouw!
Naast het slechte nieuws heb ik toch nog wat leuke dingen kunnen doen afgelopen week. Ik ben met Claudia naar een open dag geweest in Hilversum (HKU) en naar het concert van Riverside geweest, wat echt SUPER was! We stonden helemaal vooraan bij het podium. Beste plekken die er waren!
Ik heb gelukkig nog veel leuke dingen op de planning staan. Geeft weer een goed gevoel. Dat het weer kan, dat ik het weer mag en dat ik het kan delen! Nu hopen dat de prednison morgen mag stoppen!
Ramon wat heb je dit mooi geschreven.Het doet me goed wat je over Charlie schrijft. De lach van Charlie moet je zeker overnemen.
BeantwoordenVerwijderenIk wens jou veel sterkte voor de toekomst.