Stamceltransplantatie

27-08-2015

Dat was het dan. De stamcellen zitten erin en nu is het wachten. Na al 10 dagen in het ziekenhuis te zitten was het vandaag zover. De ATG is niet meer nodig, chemo zit erin en zo was het vandaag de beurt voor de stamcellen. Gister was het nog een beetje speculeren hoe laat alles zou plaats vinden maar eigenlijk was het zo voorbij. 's Ochtends kwamen ze al met de tijd 11:15 en ook niet veel later waren de cellen op mijn kamer.

De behandeling verliep eigenlijk heel soepel. Omdat ik dezelfde bloedgroep heb als de donor kon alles sneller inlopen en zat het er in +/- 15 min in me. Maar ja daar hoor je nu ook niet veel van te voelen. De komende dagen moeten deze cellen zich gaan nestelen en mijn bloed over gaan nemen. De spannende dagen zijn dus nog niet over, maar vandaag was toch wel weer een mijlpaal.

Claudia, mijn vader en Gerda waren vandaag aanwezig en dat was genoeg voor deze dag. Ik voel me persoonlijk wel belabberd door de chemo's en alle andere medicijnen. Mijn concentratie is niet veel en ben erg moe. Eten en drinken gaan nog redelijk goed ik krijg het nog weg, maar niet zonder moeite. In het ziekenhuis voel je, je toch niet al helemaal lekker en dan moet je ook nog eten naar binnen weten te werken. Maar kleine stapjes en hapjes kom je een flink eind.

Naast dat dit fysiek erg zwaar is, is het mentaal ook een flinke hobbel. Probeer je dagen maar is door te komen zonder dat je energie hebt om op te staan. Dat je honger hebt maar geen zin om te eten. En dan heb je ook nog is medicijnen die niet helpen met je gemoedstoestand. Ik hoop die snel te mogen stoppen, maar dat horen we morgen of volgende week nog ergens wel weer. Nu is het voornamelijk rusten en proberen zo goed mogelijk de dagen door te komen. Moet natuurlijk niet vergeten dat het eerste deel er alweer op zit. Niet dat het ergste voorbij is, maar een deel ervan hoef ik niet meer door heen. Het aftellen is gestart op het herstel. Nu blijven geloven dat alles goed blijft lopen. Dat de afstoting niet te erg wordt en ik z.s.m. weer naar huis mag.

Waar ik ook blij mee mag zijn is dat ik tot nu toe nog redelijk veel bezoek heb gehad. Dat doet wel echt een stuk beter. De eerste week voelde ik me nog goed en kon ik nog redelijk achter mijn computer zitten, maar met dagen zoals vandaag is dit blog momentje bijna het enige wat ik op mijn computer zit. Dan is het al snel gewoon liggen, slapen en niet vergeten naar de wc e.d. te gaan.

Het blijft allemaal nog erg spannend de komende dagen. Ik voel me nu nog redelijk oké. Het is alleen wel zo dat ik erg goed weet dat het van het ene moment op het andere moment kan omslaan. Dit is niet alleen lichamelijk, maar vooral ook geestelijk. Blijft mijn hoofd er recht op staan, dan kom ik deze nare periode wel weer door. Ik ben blij dat deze dag bijna voorbij is en zal weer blijer worden als ik kan vertellen dat het elke dag een stukje beter gaat.