Liggen we dan

29-09-2015

Het houd ook niet op. Ik heb van het weekend alles af moeten zeggen omdat ik nog steeds veel last heb van mijn blaas , waardoor ik vaak denk dat ik moet plassen. Daarbij is die drang erg pijnlijk, zit er bloed bij mijn urine en ook stolsols van het bloed wat best pijnlijk is om uit te plassen. Hierdoor lig ik sinds gister weer in het ziekenhuis. Zit ik flink aan de morfine en heb ik een katheter gekregen en weer laten verwijderen. Het bracht eerst verlichting maar vannacht ging het te veel pijn doen waardoor er van ochtend besloten was dat we hem er weer uit gingen halen.

Vannacht was ook echt een helse nacht. Rond een uur of twee begon ik weer veel pijn te krijgen bij mijn penis wanneer ik de drang had op te plassen. Dan moest ik op de wc gaan zitten met de katheter en even door de pijn heen gillen.  Dit moest op de wc omdat door de pijn ik mijn hele beken samen span en dus soms letterlijk de pijn van mij af scheet. Na een morfine pilletje en daarna snel een prik ging het wel weer even voor een paar uur, maar daarna begon het hele riedeltje weer. Daarom is ook de katheter weg gehaald omdat ik er meer last van had dan zonder. Dat denk ik nu, of het zo is weet ik niet want ik zit momenteel ook aan veel meer morfine dan afgelopen middag. Wat trouwens wel ingewikkeld is, is om een blog post af te maken. Ben hier nu al een paar uur mee bezig en raak telkens de draad kwijt, val half in slaap of andere dingen.

Voordat de katheter eruit gehaald werd wilde we eerst nog even mijn blaas spoelen via de katheter. Dit omdat ik het idee had dat hij alleen maar verstopt zat. Als dat zo was kon hij namelijk blijven zitten en hoefde ik nu niet elke 2 min naar de wc. Maar het inbrengen van het vloeistof was zo pijnlijk dat we daar maar snel mee ophielden. Dan was er nog een optie om een spoelkatheter te geven. Dat is een katheter met een extra buisje om constant de blaas te spoelen van stolsols en ander vuil. Dit kon ook niet door gaan omdat na het uithalen van de eerste katheter mijn blaas helemaal leeg was en er dus geen verstopping was, wat betekend dat de pijn niet daarvandaan kwam. Zo werd er besloten om de katheter er gewoon weer uit te halen en weer aanzien hoe het gaat.

Zo zijn we nog niet echt verder gekomen afgelopen dagen, slaap ik nog erg slecht, moet ik nog veel plassen en ben ik erg moe. Door de morfine is de pijn wel gelukkig minder. Waardoor dit allemaal komt is omdat er een virus in mijn blaas zit. Dit virus heeft iedereen bij zich maar als je een lage weerstand hebt kan het zich gaan uitbreiden en klachten veroorzaken. De klachten die ik heb zijn echter wel erg heftig. Dit moet ik dus uitzingen omdat er niet echt medicijnen zijn om dit te onderdrukken. Nu gaat de prednison omlaag in de hoop dat mijn weerstand meer actief wordt en zo het virus te lijf kan gaan en ik snel weer naar huis mag.

Gelukkig is de rest van mijn lichaam nog in goede conditie. Heb ik geen last van Graft en doen mijn lever, nieren en beenmerg het goed. Nu is het alleen dat ik last van mijn blaas en penis. Dat is wat mij momenteel beperkt. Natuurlijk wist ik dat na de transplantatie niet alles soepel zou gaan verlopen en ik van alles en nog wat zou oplopen, maar dit is erg naar. Ik voel me naast die pijn erg goed en nu moet en wil ik in het ziekenhuis blijven om die pijn onder controle te krijgen. Om weer is een keer goed door te kunnen slapen. Ik heb me er al aan overgegeven dat deze strijd niet thuis te vechten is en ik echt wel de zorg nodig heb om door deze pijnlijke periode heen te komen! Ik was net weer lekker bezig, maar ja na een transplantatie ben je kwetsbaar en wordt je om de zoveel tijd weer even terug gefloten. Dit maakt de periode waarin je moet herstellen en beter bent nog even een diep dal te zijn waar je uit moet klimmen. Ik had me hierop soort van voorbereid, maar echt voorbereid zijn ben je nooit. De pijn die ik heb gehad was één van de ergste tot nu toe.

Hopelijk gaat het snel over!