Thuis

10-09-2015

Er zijn weer wat dagen voorbij gegaan en ik was vandaag eindelijk zover dat ik naar huis kon gaan. Mijn keel is nog steeds kapot wat slikken vervelend maakt, maar ik krijg het nog voor elkaar om te eten en drinken en mijn pillen weg te werken. Mijn bloedwaarden waren gisteren al goed genoeg om met ontslag te gaan, maar tijdens zo'n ontslag moet er nog veel geregeld worden met de overdracht naar Amersfoort, medicijnen en ze wilde vandaag nog extra bloedcontrole doen.

Daaruit blijkt dat mijn lichaam niet erg goed tegen de neoral kan en deze moest ik ook per direct stoppen. Dit zorgt ervoor dat ik over ben om prednison wat ik eigenlijk niet zo erg vind. Je krijgt er wat meer eetlust, energie en kan er wat blijer van worden (of verdrietiger). Enige is dat je er vocht bij vast kunt houden en er een beetje bolle wangetjes van krijgt. Dinsdag bespreek ik de medicijnen verder met mijn arts in het Meander.

Overal was mijn ervaring in het UMC niet verkeert. Leuke verpleging en ze zorgde goed voor me, zover ik zorg nodig had. Ik heb gelukkig deze periode zonder al teveel kleerscheuren door gekomen. Ik heb altijd kunnen blijven eten en drinken en heb elke dag wel iets bewogen. Dat maakt hopelijk herstel thuis wel wat makkelijker. De afgelopen dagen gaan qua energie alleen een stuk minder. Ik ben erg moe en slaap hierdoor ook redelijk wat. Dat kom ook omdat ik kort werkende morfine neem tijdens het eten om te kunnen eten waar je ook een beetje slaperig van wordt. Wat op zich niet erg is want extra rust kan mijn lichaam wel gebruiken. Door dat ik ook nog last van mijn keel heb ben ik ook constant een beetje misselijk. Ik heb het idee dat er een propje in mijn keel zit wat erg vervelend is tijdens het slikken. Zo werkt het niet allemaal mee nog. Gelukkig is mijn weerstand goed aan het opkomen en hoop ik dat het de komende dagen kan herstellen en dat het eten zo een stuk makkelijker wordt.

Mijn haar begint nu ook echt flink uit te vallen. Ik ben volgens mij dit traject nog niet zo kaal geweest als dat ik nu al ben. Dit is wel de laatste chemo ooit dus wanneer het gaat groeien blijft het ook lekker zitten. Morgen moet ik weer naar het ziekenhuis maar dan gewoon in Amersfoort. Ik heb magnesium tekort door de neoral en dat moet even bijgevuld worden. Daarnaast moeten er nog goede afspraken daar gemaakt worden en dan zitten we helemaal in het traject van na controles en herstellen! Ik heb goede moet en hopelijk krijg ik loop van de week weer een beetje de energie om in ieder geval de dagen goed door te komen!